Elena:Merhaba John, çok üzgün görünüyorsun . Bir problemin mi var?

John:Merhaba Elena. Hayır, hiçbir problemim yok. Sadece ailemi çok özledim.

Elena: O zaman ailene telefon et . Annenle ve babanla konuş ya da onlara mektup yaz.

John:Her akşam ailemi arıyorum ama burada kendimi çok yalnız hissediyorum.

Elena:Bence yalnız değilsin. Hepimiz senin arkadaşınız. Ayrıca yalnız yaşamak hiç de kötü değil. Bazen çok eğlenceli.

John:Nasıl eğlenceli?

Elena:Mesela ailenden hiçbir şey için izin istemiyorsun, eve geç geliyorsun , geç yatıyorsun , geç kalkıyorsun, evde yüksek sesle müzik dinliyorsun. Yani, ne istiyorsun, onu yapıyorsun.

John:Peki, sen aileni hiç özlemiyor musun?

Elena:Elbette özlüyorum. Ama ben şimdi buradayım, onlar Rusya’da. Ne zaman ailemi özlüyorum, o zaman onlara telefon ediyorum ya da bilgisayardan konuşuyorum.

John:Bilgisayardan konuşmak çok iyi fikir.

Elena:Evet, çünkü onları hem duyuyorum hem de görüyorum . Sen de bunu yap.

John:Teşekkürler Elena, şimdi kendimi daha iyi hissediyorum.